DOCENTEN EN MEDEWERKERS AAN HET WOORD

Marjo, docente biologie en decaan op Lyceum Ypenburg



“Ik krijg gewoon betaald voor mijn hobby”, zegt Marjo als we haar vragen wat het leukste aan haar baan is. Marjo is bezeten van de natuur. Als kind al! Om vijf uur in de ochtend klom ze als tweede klasser van het voortgezet onderwijs vaak uit het raam om samen met een boswachter hertjes te kijken. Ze zorgde er wel voor dat ze om zeven uur weer in haar kamer was als haar ouders haar kwamen wekken. “En nu kan ik de hele dag praten over biologie”, zegt ze blij.

Voor mensen die in het onderwijs willen gaan werken heeft Marjo een goede tip: loop eens een dagje mee! Grappig is dat enkele van haar oud-leerlingen ondertussen haar collega’s zijn geworden, zoals  Ceyhun Eroglu, Babette Janmaat en Sudesh Jaggoe.

Inmiddels werkt Marjo alweer 20 jaar bij de Atlasonderwijsgroep. Ze is ooit begonnen als basisschooljuf. “Pubers zijn veel leuker”, vindt Marjo, “ze kunnen zo leuk onverwacht uit de hoek komen”. Ik loop hier de hele dag met een glimlach op mijn gezicht en het zijn de leerlingen die dit veroorzaken. Ze zijn lekker ad rem en lesgeven is nooit saai!

Verreweg het leukste moment van de afgelopen 20 jaar was de ontsnapping van 200 rupsen van het soort “Koolwitje”. Een leerlinge had deze van de Wageningen Universiteit gekregen. Ze waren het onderwerp van haar profielwerkstuk. De ontsnapping werd ontdekt door een collega die rustig aan zijn bureau in de practicumruimte zat te werken. Op een bepaald moment voelde hij gekriebel aan zijn been: een klein groen rupsje was bezig naar boven te kruipen. Er werd groot alarm geslagen. We hebben ze overal gevonden: op de ramen, op de gang van de derde verdieping, op de gang van de tweede, in drie verschillende lokalen. “Onvoorstelbaar dat zo’n klein beestje zo’n enorme expansiedrift heeft”, zegt Marjo. “Sommige collega’s durfden niet meer bij ons op de gang te komen. We hebben dagenlang lol gehad over ‘the great escape’”.  Het profielwerkstuk werd ook nog eens een succes. De leerling in kwestie studeert nu biologie in Leiden. Marjo kwam haar kort geleden nog tegen in het Boerhave museum. Er was daar een culinaire insectenavond. “Mmmmmm”, glimlacht onze decaan.

Leonieke, docente Nederlands op Lyceum Ypenburg



Leonieke is in augustus 2010 voor het eerst gaan lesgeven.  Nederlands, omdat dat haar beste vak was vroeger op het gymnasium en omdat haar vroegere leraar Nederlands zo enthousiast was.  Daarmee gaf ze haar loopbaan een totaal andere wending, na een studie notarieel recht en acht jaar in de farmaceutische industrie.  Eigenlijk wilde ze vroeger al het onderwijs in, maar dat mocht niet van haar vader. Hij was directeur van een aantal basisscholen en had geen hoge  pet op van de pabo. Die opleiding had in zijn ogen te weinig kwaliteit en hij was bang dat zijn dochter daar zou afhaken.

Nu is haar oude wens toch in vervulling gegaan. Leonieke werd docente Nederlands op Lyceum Ypenburg. Ze vindt het geweldig. En het ging meteen goed.  Hoe dat kon?  “Ik was gewend presentaties voor groepen te geven, voor artsen en voor basisschoolleerlingen. Dat vond ik ook leuk om te doen.  Nu ik docente ben, ga ik voor het eerst van mijn leven met plezier naar mijn werk.  Iedere dag! Ik moet constateren dat ik in korte tijd ernstig verslaafd ben geraakt aan school. De laatste dag voor de vakantie is vreselijk…`

Het leukste in haar werk vindt ze de spontaniteit van de leerlingen. Ze komen soms met grappige briefjes of raadseltjes.   “Net heeft een klas een verzoek aan de directeur geschreven om mij volgend jaar als mentor te krijgen. In hun brief, met alle handtekeningen eronder, schrijven ze: < we vinden haar heel aardig en we kunnen het wel aan>”, vertelt ze schaterend.

“Het leraarschap is echt elke dag anders. Als je het goed wilt doen, moet je veel harder werken dan ik dacht. De locatiedirecteur van Lyceum Ypenburg is mijn grote inspirator: handen uit de mouwen overal en altijd. Dat werkt aanstekelijk.  Maar ook een klassieke en beproefde visie: discipline, respect, netheid, gezag. Daar houd ik van. En, het werkt. Alleen dán is er genoeg ruimte voor leren met plezier.`

Ceyhun, docent maatschappijleer en algemene ontwikkeling op het Rijswijks Lyceum en Lyceum Ypenburg en oud-leerling

Ceyhun Eroglu haalde in 2002 zijn vwo-diploma op het Rijswijks Lyceum. Hij wilde geneeskunde studeren maar werd jammer genoeg uitgeloot. Toen koos hij gezondheidswetenschappen. Aanvankelijk als “parkeerstudie”. Hij haalde zijn masters op zijn 22e en besloot toen nog een studie te gaan doen: sociologie. In 2008 ontstond er een vacature maatschappijleer op zijn oude school waar zijn zusje hem op attendeerde. Hij werd meteen aangenomen. Hij vond het geweldig om weer terug te komen op zijn oude vertrouwde school. Hij voelde zich destijds als leerling onwijs gestimuleerd door docenten als Rouwendal, Veerkamp en Jongkind. Diezelfde mensen zijn nu zijn collega’s en stimuleren hem opnieuw om weer verder te groeien.

“Superleuk!”dat vindt Ceyhun van zijn baan als docent. Hij doet twee scholen: Lyceum Ypenburg en het Rijswijks Lyceum, een combinatie die hij als verrijking beschouwt. Op het Rijswijks Lyceum werkt hij met leerlingen met allerlei bijzondere achtergronden. Hij maakt er dankbaar gebruik van in zijn lessen. Hij vindt het een uitdaging om leerlingen naar een zo hoog mogelijk niveau te brengen.

Ceyhun heeft nu een fulltime baan. Hij heeft zijn studie sociologie net afgerond en mag binnenkort zijn bul gaan ophalen bij de Erasmus Universiteit. Dan is hij ook eerstegraads bevoegd. Wie zijn rolmodel is? “Mijn ouders! Van mijn vader heb ik het snakken naar meer kennis. Wij lezen allebei veel en kijken naar allerlei documentaires op tv. Van mijn moeder heb ik de praktische kant, mijn organisatietalent, geërfd.”

Adviezen voor aanstaande docenten? “Je moet er echt voor gaan en je best doen om leerlingen zo ver mogelijk te krijgen. Als je hier komt werken als docent of als stagiaire kun je ontzettend veel leren. De school zit goed in elkaar en er is veel begeleiding mogelijk. ” En last but not least:”Je moet vanaf het begin leerlingen stil en rustig zien te krijgen. Anders lukt het niet. ”

Ceyhun heeft meegedaan aan Keiwijzer. Dit is een digitaal systeem waarmee je feedback kunt opvragen van collega's, leerlingen en leiding. Hij vindt dat je daardoor een goed beeld krijgt van wat je kunt en waarin je je nog verder moet ontwikkelen. Hij is gevraagd om een halve dag per week de teamleider van havo/vwo bovenbouw te vervangen. Dat gaat hem goed af. Misschien wil hij later die kant op. Dat ziet hij nog wel. Eerst maar eens verder groeien als docent.

Klik hier voor meer verhalen van docenten die bij de ATLASONDERWIJSGROEP werken.