Onderwijsgroep

Skireis 2013

 

Ski-reis 2013

De 9de ski-reis is helaas al weer voorbij. Afgelopen woensdagavond is een grote groep leerlingen met begeleiders van Lyceum Ypenburg naar Saalbach - Hinterglemm in Oostenrijk vertrokken.  De heenreis is, ondanks de vele sneeuwbuien onderweg, uitstekend verlopen. Een uurtje later dan in de planning stond kwamen we aan in het steenkoude Maishofen. De vaste begeleiders van de ski-reis, Edwin en Michel stonden ons al op te wachten met de sleutels van Villa Olga. De oude burgemeesterswoning zag er hartstikke leuk uit. Eenvoudig, knus, net de villa van Pipi Langkous J. De koffers werden in de kamers gezet en daarmee waren ze ook meteen vol! Hierna zijn we met z’n allen voor het ontbijt naar het typisch Oostenrijkse hotel Unterwirt gelopen waar Frau Hasenhauer ons allemaal hartelijk begroette. Ze was oprecht blij om ons te zien!
Na het ontbijt begon de “Dril”: omkleden, naar de skiverhuur, ski’s en snowboards huren. Iedere keer is het weer een hele klus om iedereen op tijd en met alle spullen bij de ski-bus te krijgen. Hebben jullie je skipas? Hebben jullie je handschoenen? Vijf minuten voor vertrek stond iedereen klaar. Je moet trouwens niet raar staan te kijken dat er dan ook nog leerlingen zijn die de bus instappen en hun ski’s laten staan!
In Saalbach kregen de beginners hun eerste lesje en maakten ze onzeker hun eerste metertjes op een echte berg. Mustafa bleek al gauw een natuurtalent te zijn. De meer gevorderden suisden samen met de begeleiders over de pistes en tussen de bomen. Ze lieten graag zien wat ze konden! Onze indeling naar niveau was in orde. Er werd dit jaar weinig geschoven met leerlingen en er ontstonden dan ook hechte groepen met leerlingen die elkaar hielpen en veel plezier met elkaar hadden. Tussen de middag konden de leerlingen in Saalbach zelf een leuk plekje voor de lunch uitzoeken. Dat werd natuurlijk patat, patat, patat en pizza, pizza, pizza!
Er lag dit weekend meer dan genoeg sneeuw en het bleef maar vallen! De temperaturen van -12 ˚C  werden niet echt opgemerkt omdat het heerlijk windstil was. Het landschap zag er sprookjesachtig mooi uit, dikke lagen sneeuw op de bomen en maagdelijke hellingen. Het zonnetje hebben we dit weekend niet veel gezien maar dat mocht de pret niet drukken. De meeste leerlingen zaten meer onder de sneeuw dan op de sneeuw. Edwin zocht regelmatig mooie routes door de bomen waar de leerlingen enorm van genoten. Met de gevorderden hebben we zelfs een ski-tour route gepakt met alleen maar dikke vette poeder. Nog nooit hebben we zoveel ongeprepareerde stukken sneeuw kunnen doen! Wat een cadeautje!
Iedere avond werden er een paar leerlingen in het zonnetje gezet met een toespraakje en een medaille. Het is onvoorstelbaar hoe populair die medailles zijn J.  Juf! Geef mij een opdracht! Ik doe alles voor een medaille! Hoogtepunten die de medaille net niet haalden: De Wieserflip ( de onvrijwillige frontflip in de diepe sneeuw), de 100 meter vrije slag in de rivier van Michel, de 3 meter hoge sprong met rug landing van Teb, 15 minuten door de sneeuw worstelen na een val in een kuil van Harold, het breken van een snowboard, het achteruit skiën van Tosca door de diepe sneeuw in de bossen.
Tijdens een ski-reis zijn er natuurlijk heel wat perikelen en moet er heel wat geregeld worden. Favoriet was dit keer het meenemen van de verkeerde ski’s, tassen in liften en bus laten liggen,  verwisselen van skischoenen, helmen en brillen laten liggen bij de bushaltes. Het is onvoorstelbaar wat leerlingen vergeten. Dit jaar hebben we gelukkig geen pechvogels gehad en was er geen rit naar het ziekenhuis. De sfeer was geweldig en volgens mij heeft iedereen enorm genoten.

Graag wil ik de docenten en natuurlijk ook de begeleiders van buiten school heel hartelijk bedanken. Kenneth, Maaike, Hester, Ton, Annique, Elise, Michel en Edwin bedankt voor jullie tijd, enorme inzet en gezelligheid! Na het organiseren van totaal 10 reizen voor leerlingen en het personeel hou ik het voor gezien. De ski-reis is op Lyceum Ypenburg een begrip geworden en ik ben er van overtuigd dat er nog vele zullen volgen. Het stokje heb ik met vertrouwen overgedragen aan Maaike en Kenneth, wel met de eis dat ik volgend jaar mee mag als begeleider J

Jeanette Rontberg